лекин

1. зидл. боғл. Мазмунан бир-бирига зид бўлган содда гапларни, мазмунан зид бўлса-да, бири иккинчисини инкор этмайдиган гапларни боғлайди.

1. Уй кичкина, лекин ёруғ.

2. Сидиқжон билан Канизак келганда, залга одам тўлган, лекин президиум атрофида ҳеч ким йўқ эди. А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

3. — Тўғри, ўзи чўлоқ-ку, лекин шамолдан тез учади, ҳайронман Ишни пухта қилди. Ойбек, Танланган асарлар

2. от взф. Қилинаётган иш-ҳаракатнинг заминида бошқа мақсад, кетидан келадиган бошқа нарса борлигини ифодалаш учун ишлатилади.

1. [Фазлиддин:] Пулни ундириш учун акам шошмас эди, бир парча боғ бизга унчалик керак эмас. Унинг лекини бор, йигитча яқинда мардикор бўлиб урушга жўнаши мумкин. Ойбек, Танланган асарлар