ридо

1. Шайхлар, умуман руҳонийлар елкасига ёпинадиган чойшабсимон ёпинчиқ, либос; дарвишларнинг устки кийими.

1. Баъзи бурчакларда қора ридо кийган роҳиблар китоб варақлар, у ер-бу ерда олимлар қўлёзмаларга тикилиб ўтирарди. Ҳ. Ғулом, Куба ҳақида ҳикоялар

2. Уфқни ўз гавдаси билан тўсган паст-баланд тоғлар қоп-қорайиб, ридо кийгандек силлиқ кўринади. Шуҳрат, Шинелли йиллар

2. кўчма кт. Қоронғилик, зимистон, қора тун.

1. Эй йироқлар эркаси, сен Лутф эт-у ёнимда қол, Жисм-у жонингга бу севгим бўлмаса оғир ридо! А. Қаҳҳор, Оқ ўрик

2. Келар қора ридо кийган тун, сукунатнинг қушларин суяр. Ш. Раҳмон, Юрак қирралари