шапалоқ

1. Қўлнинг беш панжа ва кафтдан иборат қисми.

1. — Ажаб қиламан! — деди Кумуш ва шапалоғи билан эрининг юзига секингина уриб қўйди. А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Замон у ёқ-бу ёққа бир жаланглаб олгандан кейин, бир шапалоғини оғзи ёнига тутди. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Қўл, беш панжа билан (бетга) урилган зарба, тарсаки.

1. Бир шапалоқ урмоқ.

2. Искандар, худди шапалоқ еган кишидек, турган ерида бир ирғиб тушди. М. Осим, Искандар ва Спитамен

3. Исфандиёр шеърнинг охирини эшитишга чидамади. Авазнинг бетига шапалоқ тортиб юборди. С. Сиёев, Аваз

3. кўчма Қарши ҳаракат, зарба.

4. кўчма Шапалоққа ўхшаш, шапалоқ каби.

1. Бақатерак шапалоқ-шапалоқ баргларини қарсиллатиб садо берар Ж. Абдуллахонов, Орият

2. Унинг шапалоқ гулли қизил кўйлаги ловуллар ёниб кўринарди. Ў. Ҳошимов, Бир томчи шудринг