betayin

1. Bor-yoʻqligi, yuz berishi yoki bermasligi aniq boʻlmagan, nomaʼlum, tayinsiz.

1. Gʻulomjon hushiga keldi. Uni endi betayin bir qoʻrquv hushiga keltirgan edi. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. Yigitmanki, tavakkalni qilaman, Betayin yurtlarga ketib boraman. Murodxon

3. Koʻzi-boy cholning kasbi betayin. Sh. Xolmirzayev, Ogʻir tosh koʻchsa

2. Bir zaylda, bir gapda turmaydigan; tuturigʻi, burdi yoʻq, beqaror.

1. Betayin odam,

2. Qoʻrqoq, betayin, irodasiz, maslaksiz, noshud odam boshiga ogʻir bir mushkul tushganda sotqinlik qilarkan-da! S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi

3. Bolalar odamgarchiligi yoʻq, betayin kimsa ekan, deyishmasmikan? S. Siyoyev, Yorugʻlik

3. Tagi puch, asossiz, behuda; mujmal; maqsadsiz.

1. Betayin gap. Betayin javob.

2. Kampir, yigʻlab, bunda savol qilayean, Betayin gapirsang, tayin oʻlasan. Gulshanbogʻ

3. Garang qildi bu betayin yurishlar, Soqibulbul, oʻylab, bergin maslahat. Malikayi ayyor