biy

1. tarixiy Qabilaning yoki qabilalar ittifoqining boshligʻi, toʻrasi; koʻchmanchi yoki yarim koʻchmanchi turkiy xalqlarning urugʻ oqsoqoli.

1. Xon bilganni biy bilar, Soʻzlaguday haddi yoʻq. Maqol

2. Izlaganim biyning qizi, Jonim singlim, xush qol endi. Alpomish

3. Yana katta-kichiklarni yigʻib, nomdor biylardan oʻn kishini Boysarini olib kelgani yubordi. Alpomish

2. Yuqori martabali kishilarni ulugʻlash uchun ishlatilgan soʻz yoki ularga berilgan unvon.

1. Siz ulugʻ martabali mehmondoʻst Gʻijduvon begi Norboʻtabiy binni Shodibekka yetib maʼlum boʻlsinki. M. Joʻraboyev, M. B. martabasi

3. (q. Qozoqlarda va qirgʻizlarda: oqsoqol oqsoqol 2).

1. Men umrimda toʻrt xon koʻrdim, Talay biy koʻrdim. Mirtemir

Tanasining uzunligi 3,5 santimetrgacha boʻlgan, uzun sariq tuk bilan qoplangan zaharli katta oʻrgimchak.

1. Darvoqe, zaharli biy ham oʻz avlodlarini xuddi shu tarzda tashqi dushmandan himoya qiladi. Fan va turmush

2. Pilladan endigina chiqqan biychalar darhol ona biy ustiga gʻuj-gʻuj boʻlib joylashib oladi. Fan va turmush

biy soʻzi qatnashgan jumlalar: