butla

1. Chalasini, kamini, yetmaganini toʻldirmoq, rasolamoq, bekam-u koʻst qilmoq.

1. Agar boshqa odam boʻlganda, Mahmudaga toʻgʻri yoʻl koʻrsatar, roʻzgʻorini but-lab olishni oʻrgatardi. Gazetadan

2. Mamadalijon, manam dunyoyi boumid, Ahmadxoʻjam bilan Hamzaxoʻjamga bisot yigʻib, toʻy anjomini butlab qoʻyganman. N. Safarov, Olovli izlar

2. koʻchma Kiyintirmoq, yasantirmoq.

1. Xotinga hurriyat — qornini toʻygʻizish va egnini butlashdir. Mushtum

2. Olamning egnin butlash — Oʻzbekda shudir matlab A. Oripov, Yillar armoni

3. Butunlamoq; birlashtirmoq.

1. Kech boʻlsa-da, ikki siniq koʻngil butlandi. Saodat