gerday

1. Viqor bilan koʻkragini kerib, qaddini rostlab yurmoq.

1. Barot polvon devday gerdayib turgan mingboshining yoniga bordi. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. Boyvachcha koʻchada, xalq orasida qanday boʻlsa, uy ichida ham shunday gerdaygan, zugʻumli edi. Oybek, Tanlangan asarlar

2. koʻchma Ortiq darajada magʻrurlanmoq, manmanlik qilmoq, kerilmoq, kekkaymoq.

1. Maʼlumotim yetarli, deb gerdaygan kishi koʻp bilimlardan bebahra qoladi. R. Usmonov, Odobnoma

2. Gʻafur Gʻulomning bu gaplari, albatta, hozirgina kirib kelgan, aruzda toʻrttagina gʻazal yozib gerdayib yurgan kishiga ishora edi. Shukrullo, Saylanma