mo‘min

1. din. Ollohning borligiga iqror boʻlgan, imon keltirgan kishi; musulmon.

1. [Safar boʻzchi] Shu kaʼbatulloning ichida oʻtirib, yolgʻon gapirgan odam musulmon emas, kishining qasamiga ishonmagan ham yetti mazhabda moʻmin emas. A. Qodiriy, Mehrobdan chayon.

2. koʻchma Yuvosh, beozor, muloyim.

1. Moʻmin odam,

2. Muharram koʻchada soddagina, moʻmingina koʻringan bu qizning shunchalik shoʻxliklari borligini oʻzi koʻrmay, birov aytganda, aslo ishonmasdi. Shuhrat, Shinelli yillar

3. Moʻmin (erkaklar ismi).