ruh

1. din. Kishi hayotligida u bilan birga, vafotidan keyin esa tanadan chiqib, abadiy qoladigan koʻzga koʻrinmas narsa, kuch; arvoh.

1. Ruh tanadan chiqqach, tana oʻladi. Fan va turmush

2. Hozir uning ruhi, Sidqiyning arvohi Madina orqasidan ergashib ketayotganday koʻrinardi. Mirmuhsin, Chodrali ayol

3. Xayolan uning ruhiga sigʻinadi, undan madad istaydi. S. Siyoyev, Yorugʻlik

2. Kishining ichki holatini, psixik kechinmalarini, his-tuygʻularini aks ettiruvchi kayfiyati.

1. Koʻtarinki ruh. Uning ruhi koʻtarildi.

2. Ertalabki sof havo uning ruhini yengillatib yubordi. H. Nazir, Yonar daryo

3. Umidning ularnikida mehmon boʻlganini eshitgan Hafiza birdan ruhi koʻtarilib, xursand boʻlib ketdi. Mirmuhsin, Umid

4. Qutidor hali ham Otabekning ruhiga tushuna olmagan edi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

5. [Yoʻlchining] Koʻksi goh yupantiruvchi kechinmalar bilan, goh butun ruhiga singgan totli hasrat bilan toʻla edi. Oybek, Tanlangan asarlar

3. Kishining ichki dunyosini, maʼnaviy qiyofasini, oʻy-fikrlarini, maslak va maqsadlarini aks ettiruvchi kayfiyati.

1. Milliy ruh.

2. Saida Zunnunovaning ijodi ham boshdan-oyoq mana shunday iftixor ruhi bilan sugʻorilgandir. Gazetadan

3. Bolalarni Vatanga muhabbat ruhida tarbiyalaydigan oʻyingohlar kerak. Saodat

4. [Hoji] Majlisning Niyoz qushbegi ruhida borganligini yaxshi sezdi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

5. Basila Nazarovna bu qizning ruhida boʻysunuvchanlik emas, isyonkorlik borligini koʻrib, tutaqib ketdi. Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

4. Kibr-havo, dimogʻ.

1. Manmanlik ruhi. Kattalik ruhi.

5. Kishining umumiy kayfiyati, kayf-ahvoli.

1. Ruhi soʻlgʻinning ishi soʻlgʻin, Ruhi tetikning ishi tetik. Maqol

2. Shu kuni Gavhar lanj boʻlib uygʻondi. Uning ruhi tushib ketgan, nimadan xafaligini oʻzi ham bilmas, lekin hech ishga qoʻli bormasdi. Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

3. Rustam qorongʻi tushib qolgan qishloq koʻchasidan ruhi choʻkkan ahvolda yurib borarkan, hadeb shu savolni takrorlardi: — Nega oladi? Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

4. Oʻjar ruhim, jangari ruhim, Bir zumgina oʻyga tolsang-chi. A. Sher, Qadimgi kuy

6. Aʼlo kayfiyat; bardamlik, tetiklik; huzur, zavq.

1. Otabek sunbul isli sochlardan ruh olar, Kumush goʻyo uning bagʻriga singib ketgan edi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

7. koʻchma Jonlilik, fayz.

1. Navoiy uy ichiga kirishi bilan majlisga ruh kirdi. M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi

2. Oʻyin qizib borar edi, uyning daricha, eshiklari beklanib, tokchalarga sham yoqilgandan soʻng, bazmning ruhi yana oshdi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

8. Ortiq zavq; pafos.

1. [Sultonmurod] Doʻstining sheʼrlarida boʻlgan nuqsonlarini yedirib ketish uchun koʻproq zavq va ruh bilan oʻqishga tirishdi. Oybek, Navoiy

9. Ish-harakat, voqea-hodisa va shu kabilarning borishidagi, yoʻnalishidagi xarakterli xususiyat.

1. Zamon ruhi.

2. — Inshoollo, shu yigit mirzaboshi boʻlar! — dedi Safar boʻzchi suhbatning ruhini bilmagan holda. A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

3. Yaxshi asar yaratish uchun avvalo zamon ruhini tushunmoq kerak. Shukrullo, Javohirlar sandigʻi

4. Izlanish va ijodkorlik ruhi laboratoriya muhitini belgilaydi. Gazetadan

5. Adabiyot hamisha navqiron kuchlardan quvvat oladi, ular hisobiga boyib, yangicha ruh va yoʻnalishlar kasb etadi. Yoshlik

10. Maslak, taʼlimot, hujjat va shu kabilarning asosiy mohiyati, ular negizidagi belgilovchi gʻoya.

1. Qonunning ruhi. Konstitutsiyaning ruhi.

11. fls. Maʼnaviy-ruhiy, nomoddiy ibtidoni ifodalovchi falsafiy tushuncha; onglilik va ongsizlik birligini ifodalovchi falsafiy kategoriya.

ruh soʻzi qatnashgan jumlalar: