sukut

1. Kimsadan yoki hech kimdan churq etgan tovush, sado chiqmay, jimlik hukm surgan holat; soʻzsizlik.

1. Sukut qilmoq. Sukut saqlamoq. Sukutga ketmoq (botmoq, choʻmmoq). Sukut — alomati rizo. Maqol

2. Ahmoqqa javob — sukut. Maqol

3. Qizcha bolalarga xos qaysarlik bilan boshini egganicha jim turar, uning sukutida, butun xatti-harakatida nimagadir qarshi soʻzsiz isyon bor edi. Yoshlik

4. Sukut saqlamoq ham-ma vaqt ham aqllilikdan darak beravermaydi, ammo bilganingni shaqillab gapira berish —oʻz obroʻyingni paqirlab toʻkish demak Mirmuhsin, Umid

2. aynan Sukunat 1.

1. Toʻrgʻaylar uxlashur yovshan tagida, Daryo boʻylarida — toʻqayda sukut. Mirtemir, Asarlar

2. Dunyoda shunday qoʻshiq borki, yangraganda, olam bir daqiqa sukutga choʻmadi. Saodat