yeb-ich

1. Yeyiladigan, ichiladigan narsalardan isteʼmol qilmoq.

1. Hamma yeb-ichish bilan ovora boʻlib, hech kimdan ovoz chiqmay qolgan paytda P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Qani, taqsir, dasturxonga marhamat qilib, yeb-ichib, gaplashib oʻtiringlar K. Yashin, Hamza

3. Bir odamga ham roʻzgʻor, qozon-tovoq kerak, butlab olsang boʻlar ekan. Hozir yeb-ichadigan payting. S. Nurov, Narvon

2. koʻchma Qattiq dakki (jazo) bermoq, yulib-talamoq.

1. Biz ikkov, agar qoʻyib bersanglar, goʻyo bir-birimizni yeb-ichmakchi edik. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Oʻqishga berilib ketib, vaqtning qanday oʻtib ketganini ham bilmay qolibman. Uydagilar hali meni yeb-ichishadi. F. Nasriddinov, Koʻngil