бениҳоят

1. сифатдош 1 Юқори даражада, ортиқ даражада; чеки йўқ, ниҳоясиз, чексиз.

1. Қадрдонингиз Юсуфбек ҳожининг ўғли Отабек бир неча кунлардан буён бениҳоя бир дард билан оғрир эди. А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. равиш Чегараси йўқ, ҳаддан ташқари; жуда ҳам. Бениҳоя ориқ. Бениҳоя узоқ. Бениҳоя кўп. Бениҳоя қувонмоқ.

1. У нимадандир бениҳоя хурсанд, нимадандир хижолат бўлиб, уйга кетди. А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. Кишининг молини сақлаш бениҳоят қийин, ука. Ойбек, Танланган асарлар

3. У [Элмурод] ўз олдига шундай бир одамнинг келиб қолганидан бениҳоят хурсанд эди. П. Турсун, Ўқитувчи