бесўнақай

1. Кўриниши ҳаддан, меъёрдан ташқари, катта; қўпол, келишмаган.

1. Бесўнақай одам. Бесўнақай гавда.

2. Тиллабой Суяги йўғон, семиз, кўзлари қисиқ, бесўнақай кимса эди. П. Турсун, Ўқитувчи

3. Каримани кўриб, ёқа ушлайсиз. Девдай, оёқ-қўллари бесўнақай, қўполгина қиз эди. Ёшлик

2. Ҳаддан ташқари кўримсиз, хунук; беўхшов.

1. Унинг [Полвоннинг] кўзи олдида Умар-бекнинг бесўнақай башараси гавдаланди. С. Аҳмад, Қадрдон далалар

2. Унинг [Қобиловнинг] бошида эскироқ кўк кепка, шу рангда узун енгил пальто, оёғида эса катта, бесўнақай кирза этик. Б. Даминов, Одамдан яхши ном қолсин

3. [Поччамнинг] Бошида бесўнақай ўралган қўпол салла. Ойбек, Болалик

3. Жуда ҳам бемаъни, келишмаган; ўринсиз, қўпол.

1. Бесўнақай гап.