beso‘naqay

1. Koʻrinishi haddan, meʼyordan tashqari, katta; qoʻpol, kelishmagan.

1. Besoʻnaqay odam. Besoʻnaqay gavda.

2. Tillaboy Suyagi yoʻgʻon, semiz, koʻzlari qisiq, besoʻnaqay kimsa edi. P. Tursun, Oʻqituvchi

3. Karimani koʻrib, yoqa ushlaysiz. Devday, oyoq-qoʻllari besoʻnaqay, qoʻpolgina qiz edi. Yoshlik

2. Haddan tashqari koʻrimsiz, xunuk; beoʻxshov.

1. Uning [Polvonning] koʻzi oldida Umar-bekning besoʻnaqay basharasi gavdalandi. S. Ahmad, Qadrdon dalalar

2. Uning [Qobilovning] boshida eskiroq koʻk kepka, shu rangda uzun yengil palto, oyogʻida esa katta, besoʻnaqay kirza etik. B. Daminov, Odamdan yaxshi nom qolsin

3. [Pochchamning] Boshida besoʻnaqay oʻralgan qoʻpol salla. Oybek, Bolalik

3. Juda ham bemaʼni, kelishmagan; oʻrinsiz, qoʻpol.

1. Besoʻnaqay gap.