чистон

1. Топишмоқ, жумбоқ.

2. Қочириқли гап, ибора; қочириқ, қочирим.

1. Ҳа, тилингиздан олганми, нега индамайсиз? — чистон қилди яна Лобархон. Газетадан

2. Олимбой ака энди тўю ҳашамларда илгаригидек гапирмас, аскияга аралашадиган бўлса, юмшоқроқ қилиб, суяб чистон қилар эди. С. Аҳмад, Ойдин кечалар

3. ад. Шарқ шеъриятида лирик жанрлардан бири: нарса ёки ҳодисанинг муҳим белгиларини мажозий тавсифлаб, унинг нима эканлигини топишни ўқувчига ҳавола этадиган, икки байтдан ўн байтгача бўлган шеърий шакл.

1. Шоиранинг [Увайсийнинг] шеърлари Девонда жамланган бўлиб, у асосан чистон жанрида катта шуҳрат қозонган. С. Матжон ва Ш. Сариев, Ўзбек адабиёти.