гулшан

1. поэт. 1 Гулзор, гулбоғ, чаманзор.

1. Оҳ, ажиб гулшанда ҳам бўлмаса дейсан тикан, Одам-ку бу — одамзод, бетимсол буюк, кабир. А. Орипов

2. Шералихон гулшан боғининг деворини ёқалаб, деворнинг тушлигига етди. Эрали ва Шерали

2. кўчма Гуллаган, яшнаган ер, обод ўлка, мамлакат; гулистон.

1. Томоша қилгали Тошкентнинг эли, Шу вақтда бўлибди шаҳарлар гули. Бир-биридан зиёд зебо манзили, Бу гулшанда мен ҳам тургаш келдим. Эргаш шоир. [Холисхон Тожибойга:]

2. Қани, сўраганнинг айби йўқ, кўзимга ўтдек кўринасиз, қайса гулшаннинг гулисиз? Ҳамза, Паранжи сирлари

3. Гулшан (хотин-қизлар исми).