тарҳ

эскирган, айнан Олув 2.

1. Ўндан учни тарҳ қилса, етти қолади.

1. 1 Чизма лавҳа; лойиҳа, режа.

1. Қоғоздаги шакл — бинонинг тарҳи эди. Ойбек, Навоий

2. Мавлоно Фазлиддин мана шу шаҳарда қурмоқчи бўлган Мадраса ва сарой тарҳини Хонзода бегимга кўрсатиб, унинг мақтовини эшитган ёруғ кунларини эслади-ю, юрагини армон ғижимлаб ўтди. П. Қодиров, Юлдузли тунлар

3. ёзги хўжалигининг бор тарҳигача эслаб қолганди. Н. Норқобилов, Бекатдаги оқ уйча

2. кўчма Тузилиш, бичим.

1. Қизнинг тарҳи тоза гул янглиғ, Жавдирабон боқар шаҳло кўз. М. Али, Боқий дунё