aldamchi

1. Kishini aldashga, avrashga, laqillatishga usta; aldoqchi.

1. Bir aldamchi, oʻzing kashmir boʻlmasang, Madinadan darrov qanday kelasan?! Yodgor

2. Firibgar, qallob.

1. Bularning kayflari shunchalik chogʻ ediki, koʻrgan kishi., yaxshi, bor barakadan boshi osmonga yetgan aldamchi savdogarmi deb oʻylar, muqarrar shunday deb oʻylar edi. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. Vaʼdasida turmaydigan; subuti yoʻq; vaʼdasiz.

1. — Aldamchi! — Bu aldashlar — aldash emas, siz hali qarab turing, qochqoq! A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

4. Yolgʻon-yashiq gaplarni koʻp gapiruvchi; yolgʻonchi.

5. Chalgʻituvchi, chalgʻitadigan, aldaydigan.

1. Koʻnglida bir lahza uchgan behuda, aldamchi xayollardan qutuldi. Oybek, Tanlangan asarlar