g‘irt

1. Belgining kuchli darajasini qayd etadi, kuchaytiruv bildiradi (odatda salbiy belgilarga nisbatan qoʻllanadi).

1. Gʻirt ahmoq. Gʻirt savodsiz. Gʻirt mast. Gʻirt nodon. Gʻirt xom.

2. Bittasi Avvalbek boʻlsa, u — gʻirt piyonista M. M. Doʻst, Lolazor

3. Gʻirt omiman, bizga oʻqish qayda Oybek, Nur qidirib

2. Otlar bilan va ayrim darajalanmaydigan soʻzlar bilan qoʻllanib, shu soʻz anglatgan narsa, holatning shaxs yoki predmetga toʻlaligicha, butunlay daxldorligi, oidligi maʼnosini bildiradi; butunlay, turgan-bitgani.

1. Gʻirt tuhmat. Gʻirt rasmiyatchilik.

2. Isiriq tutatishni xurofot deyishning oʻzi gʻirt xurofot ekan. Fan va turmush

3. Xafa boʻlmang-u, pochcha, ammo gʻirt afandi ekansiz. A. Koʻchimov, Halqa

4. Ilgari bu joylar gʻirt toʻqayzor, odam yoʻq edi. Oʻzbekiston qoʻriqlari

5. Umid uchinchi sinfga oʻtganida, adasi ham toʻsatdan oʻlib qoldi u gʻirt yetim boʻlib qoldi. Mirmuhsin, Umid

taql.s. Kesish, uzish yoki ishqalanishdan hosil boʻladigan keskin tovushni bildiradi.

1. Eshik gʻirt etib ochildi.