ho‘

1. kurs. olm. Uzoqdagi narsani koʻrsatishni, unga ishorani bildiradi.

1. — Brigadir qayerda? — Hu, anavi paykalda.

2. Men sizga aytgan qizni koʻrsataymi? Hoʻ, anavi, oʻrtadagi qora kamzullik! P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Ilgari boʻlib oʻtgan ish-harakat, hodisa va shu kabilarga ishorani bildiradi.

1. hoʻ, burnogʻi yili seryogʻ, sergoʻsht palovxonni Babuddan osongina undirgan edi. Mushtum

3. Murojaatda diqqatni jalb etish uchun ishlatiladi.

1. — Hoʻ, ishyoqmas, manglayi qora,— dedi Madrayim navkar oʻshqirib unga. J. Sharipov, Xorazm

4. Undov soʻz oldidan maʼnoni kuchaytirish uchun qoʻllanadi.

1. E, e, yigitcha! Qani, bu yoqqa keling-chi! Hoʻ, barakalla, mulla Suyar! Otasini suyarmi, onasini suyarmi, a? Yo ikkalalarini ham suyarmi? A. Qahhor, Oʻjar