magar

1. bogʻl. esk. kt. Soʻroq, taajjub, tasdiq bildiradi.

1. Magar istiqbol shu ekan, kelin, viz ham kiraylik, qizning tilini, dilini, tilak-istaklarini bilaylik. M. Ismoiliy, Fargona t. o.

2. Faqat, yolgʻiz.

1. Shahar xalqining har bir tabaqasi deyarli Musulmonqul dakkisini yeb kelgan, magar ulamo xalqi undan juda rozi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. aynan Agar.

1. Subh chogʻida magar, chiqqanda yorim toʻlgʻanib, Gul yoqasin chok etar, bulbulda afgʻon koʻzgʻalur. Habibiy