mubolag‘a

1. ad. Tasvirlanayotgan yoki taʼriflanayotgan kimsa, narsa, hodisa va shu kabilarni oʻquvchilarga yaqqol, taʼsirli qilib yetkazish uchun ularning sifat -larini orttirib, boʻrttirib koʻrsatish; shu maqsadda ishlatilgan soʻz, ibora; giperbola.

1. Oʻzbek mumtoz adabiyoti mubolagʻalarga boy.

2. [Anvar:] Agar menga hurmat lozim boʻlsa, mubolagʻa bilan emas, yana takror aytaman, bir qarindoshingiz qatorida takallufsiz muomala qilish bilan boʻlsin. A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

2. Umuman, boʻrttirish, oshirib yuborish; lof.

1. Mubolagʻa qilmoq.

2. Endi guzar va yigʻinlarda mulla Obidning kuchi haqida mubolagʻa boshlaydilar. A. Qodiriy, Obid ketmon

3. Anvar javobni oʻqib zavqlandi: — Ofarin, Raʼno, lekin birovning ustida ortiqcharoq mubolagʻa qilibsan. A. Qodiriy, Mehrobdan chayon