o‘ng‘aysiz

1. Xijolatga soladigan; xijolatli, noqulay.

1. Har ikkisi ham bir-birining avzoyini koʻrib, oʻngʻaysiz holatda qoldilar. Oydin, Oʻzidan koʻrsin

2. Oraga oʻngʻaysiz jimlik choʻkdi. S. Mahkamov, Shogird

3. Elmurod bu oʻngʻaysiz savolga dagʻalroq qilib javob berdi. P. Tursun, Oʻqituvchi

2. s. t. kam qoʻll. Bir ish-harakat uchun yaxshi imkon bermaydigan; noqulay.

1. Jarning narigi tomoni bir tepadan iborat boʻlib bu tepa, qoʻrgʻonsiz ham, dushmanning hujumiga oʻngʻaysiz edi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar