talmovsira

1. Dovdiramoq, oʻzini yoʻqotib qoʻymoq.

1. Sabogul bu savollarning birontasiga javob topolmas, talmovsirar, najot yoʻlini izlab, koʻz yoshiga zoʻr berardi. S. Karomatov, Oltin qum

2. Yodgor oʻzi haqidagi hukmni oʻzi oʻqigan mahbus kabi talmovsirab qolgan edi. Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. Ataylab oʻzini shunday holatga solmoq, shunday holatda tutmoq.

1. Oʻrtalaridagi sirdan dasturxonchining xabardorligidan hayron boʻldi, oʻzini bilmaslikka olib talmovsiradi. R. Fayziy, Hazrati inson

2. Cholning talmovsirayotganini ochiqdan-ochiq sezib turardi u. Mirmuhsin, Tungi chaqmoqlar