tirsilla

Tirs etmoq, kes-kin, kuchsiz ovoz chiqarmoq, chirsillamoq.

1. Sement solingan xalta tirsillab, yorilib ketdi. Quruq oʻtin tirsillab yona boshladi.

1. Terisiga, qobigʻiga sigʻmas darajada toʻlmoq, toʻlishmoq, toʻlib, yorilar darajaga yetmoq.

1. Sigirning yelini tirsillab ketibdi.

2. Toʻlishgan, orqa-beli tirsillagan goʻzal gavdasini serkillatib, Dildor dahlizdan xona ichiga kirdi. Oybek, Navoiy

3. Semizlikdan koʻzlari qisilib ketayozgan, qontalashgan yuzlari tirsillab yorilib ketguday. A. Muhiddin, Chap choʻntak

2. koʻchma Toʻlib-toshmoq (kuch-quvvat, gʻayrat va shu kabilar haqida).

1. Norgʻul, oʻmrovlardan kuchi tirsillab, Choʻpon chiqib keldi katta oʻtovdan. Zulfiya

2. Mushaklarida kuch-quvvat tirsillab turibdi. S. Akbarov, Otamning xayollari