битта-битта

1. Ҳар бири(ни) алоҳида-алоҳида, якка-якка, бирин-кетин, битталаб, бирма-бир.

1. Битта-битта тарқалишмоқ. Олмани битта-битта термоқ.

2. У

3. оппоқ кафтини чўзиб, йигитлар билан битта-битта хайрлашди. О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса

4. Бўрон ўзини бу жойларнинг эгасидай тутиб, битта-битта тушунтирди. Ҳ. Назир, Ёнар дарё

5. Кейин семиз бармоқларини битта-битта оғзига солиб, сўриб олди. П. Турсун, Ўқитувчи

6. Мана буни қаранг: қовурғасини битта-битта санаса бўлади. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

7. Эшонбоев, ўзига эргашган одамларни битта-битта орқада қолдириб, деканатга қараб борар эди. П. Қодиров, Уч илдиз

2. Дона-дона қилиб, салмоқлаб.

1. Битта-битта гапирмоқ. Битта-битта ўқимоқ.

2. Қурбон ота икки қўлини белига қўйиб, битта-битта қадам ташлаб борар, унинг кўз олдидан янги қишлоқ манзараси кетмас эди. А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

3. Шошилмай битта-битта айтиб берди. С. Сиёев, Ёруғлик