чўм

1. Суюқликка, сувга ёки юмшоқ нарсага ботмоқ, чўкмоқ, кўмилмоқ.

1. Сувга чўммоқ.

2. Саодат ич кўйлагига бир оз атир сепиб олгач, оқ чойшаблар орасига кириб, парёстиққа чўмди. И. Раҳим, Ихлос

3. Бир кун томчи бўлиб, абадият Денгизига чўмиб кетаман. Уйғун

2. кўчма Берилмоқ, кўмилмоқ, ботмоқ.

1. Хаёлга чўммоқ.

2. Мунчоқ кўзларингни тикиб турардинг, Чўмсам хаёлларга гоҳо, каклигим. А. Орипов

3. Хаёлга чўмган кишига олдидаги ҳақиқатдан йироқларда бўлган хаёлий ҳур-ғилмонлар ортиқча лаззатликдир. А. Қодирий, Кичик асарлар

3. Юзага келмоқ; қарор топмоқ; чўкмоқ.

1. Ёдгор жиддий сукунат чўмган залга қараб қўйди. Ў.Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

4. кўчма Кўмилмоқ, қопланмоқ.

1. Қийғос гулга чўмар ҳар битта оғоч. Саодат

2. Аброр ой нурларига чўмган саҳродан қайтаётиб, ўзини худди ой сатҳида кетаётган одамдек ҳис этди. О. Мухтор, Эгилган бош