ғир-ғир

1. с. такр. с. Ғир  ◆

1. Ғир-ғир қилиб лента узилди. Ғир-ғир шабада.

2. — Менинг отам бўлса дугчи, қашшоқки, у ёғи йўқ. Саҳардан шомга қадар жомеда ғир-ғир дуг тортади, — деди Зумрад Гуласалга. Ойбек, Улуғ йўл

3. Қирларда ҳали мол оғзи тегмаган ўсиқ ўтлар ғир-ғир эсган шамолда бешикдай тебранади. С. Анорбоев, Оқсой

2. Тез-тез, ғир этиб, ғизиллаб.

1. Катта кўчадан енгил машиналар, трамвайлар ғир-ғир ўтиб турибди. С. Акбаров, Отанинг хаёллари

2. Ғира-шира тонгда қишлоқда қизғин ҳаракат бошланиб кетди Машиналар, темир бочкалар ва қоп-кажов ортилган автомобил, аравалар ғир-ғир ўтмоқда. Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар