гувоҳ

1. Бўлиб ўтган воқеа-ҳодисаларни ўз кўзи билан кўрган ёки уларнинг ҳақиқатан ҳам бўлганлигини тасдиқлаш учун шу иш бўлган жойга махсус чақирилган киши; шоҳид.

1. Сидиқжон ўн бир гувоҳни ёнига олиб, районга жўнади. А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. Мен инқилобгача ва инқилобдан сўнг деҳқонларимиз кечирган ҳаётларининг жонли гувоҳиман. Н. Сафаров, Оловли излар

2. ҳуқуқ Суд ёки терговдаги иш юзасидан ўз билганларини айтиб бериш учун судга чақирилган киши.

1. Судга гувоҳларни чақирмоқ.

2. Терговчи ҳам

3. қариянинг гувоҳ тариқасида ишга аралаштиргани, унинг алданганига шубҳа қилмасди. С. Юнусов, Кутилмаган хазина

3. Воқеа-ҳодиса, фикр, ҳолат ва шу кабиларнинг тўғрилигини тасдиқловчи нарса; далил.

1. Кишини меҳнат улуғлайди. Сиз-биз кўрган ҳурмат-эҳтиром — бунинг гувоҳи. Газетадан