кўланка

1. Офтоб нуридан тўсилган жой; соя.

1. Абдуваҳоб айвондаги кўланкага ўтирди, ўғилчасини тиззасига олиб, пешонасидан ўпди. Ш. Тошматов, Эрк қуши

2. Машина теракларнинг қуюқ кўланкаси остида учиб бораркан, Қудратнинг дўстлари кўм-кўк ва бўлиқ пахтазор далаларни унга кўрсатиб, фахрланар эдилар. З. Фатхуллин, Сўнмас юлдуз

2. Киши ва нарсаларнинг ёруғликка қарама-қарши томонга тушадиган сояси.

1. Аравани от тортар, кўланкасини ит тортар. Мақол

2. Олис-олисларда йигитларнинг кўланкалари кўринади. Ўзбекистон қўриқлари

3. Рўпарадаги уйда чироқ ёнди. Дарпарда орқасида тебраниб турган кўланка тўхтади. Газетадан

4. Қарағайларнинг кўланкаси тунги сокин ҳавода қимир этмай турарди. М. Муҳамедов, Қаҳрамон изидан

3. Узоқда, қоронғиликда, туманда ғира-шира кўринган нарса; қора, шарпа.

1. Кўнгли алдамаган экан: узоқдан аллақандай кўланка қорайиб кўринди. Х. Султонов, Онамнинг юрти

2. Башорат яқин борди, кўланка яна қимирлади. А. Мухтор, Опа-сингиллар

4. кўчма Бирор ички руҳий ҳолатнинг (масалан, ташвиш, ғам, азоб) ифодаси, акси.

1. Шеърият бошига зулмат кўланкаси тушди. Зулфия, Хаёллар, туйғулар.

2. унинг [Мадрайимнинг] нуроний чеҳрасини, худди қуёшни булут босганидек, қайғу-алам кўланкаси чулғаб олди. Муштум

3. Иқбол хола унинг чеҳрасидаги алам кўланкасини илғамади. Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

5. кўчма (3-ш. эгалик ва ў.-п. к. шаклида) Бирор кимсанинг ҳимояси; паноҳ, ҳомийлик.

1. Бировнинг кўланкасида яшамоқ.

2. — Қалай, Ҳомидбек, юртларингиз тинчликми? — Худога шукур, давлатлари кўланкасида. А. Қодирий, Ўтган кунлар

6. кам қўлл. Нарсаларнинг бошланғич шакли, ҳали тўла шаклланмаган умумий кўриниши.

1. Чигит экиш бошлангунча, янги қишлоқнинг кўланкаси кўриниб қолди: ҳали очилмаган кўчаларнинг икки юзига саксон беш мингдан ортиқ кўчат ўтқазилди. А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

кўланка сўзи қатнашган жумлалар: