куёв

1. Қизнинг эри (қизнинг ота-онаси, ака ва опасига нисбатан).

1. — Йўқ, ойи, ҳеч нима керак эмас, — яна мулойим гапирди қизи, — куёвингизни жўнатаман, деб чарчадим. Ойбек, Танланган асарлар

2. Фотиҳа ўқилиб, куёв қайин онага узр айтди. А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. Салимбойвачча илдамлик билан уларга югурди. Синглисидан аҳвол сўраб, куёвининг қўлини сиқди. Ойбек, Танланган асарлар.

2. Энди уйланадиган, уйланаётган ёки янги уйланган йигит (ўз қайлиғига, хотинига нисбатан).

1. Хонзода бегим ҳозир йигирма ёшдалар шу вақтгача муносиб куёв учрамай, доғда эдик. П. Қодиров, Юлдузли тунлар

2. Сен ҳали денгизни кўрганинг йўқ, қизим! Худо хоҳласа, куёвинг билан бирга кўрасан. А. Қаҳҳор, Хотинлар

3. Булар келин билан куёв бўлса керак. С. Аҳмад, Юлдуз

3. Янги уйланган йигитга қариндош-уруғ ёки яқин кишиларининг мурожаат шакли.

1. Тўладан келган, хушфеъл Каримович ҳам дастлабки кундан бошлаб унга ёқиб қолган эди. — Куёв, ишлар қалай? — сўради у, столи устидаги ярқираб турган ойнада қизил қаламни ўйнаб. Мирмуҳсин, Умид

куёв сўзи қатнашган жумлалар: