натижа

1. Иш-ҳаракат, воқеа-ҳодисадан пировардида келиб чиққан оқибат; иш-ҳаракат, воқеа-ҳодисадан келиб чиққан кўрсаткич.

1. Элмурод бўлар иш бўлди, энди тишни тишга қўйиб, натижани кутиш керак, деб ўзини овутди. П. Турсун, Ўқитувчи

2. сўзлашув тили Фойда, наф; самара.

1. Тўсатдан бошланган ҳужум яхши натижа бермади. И. Раҳим, Чин муҳаббат

2. Пўлат отанинг тепасига келиб, уни ғазабга олишди, аврашди — натижа чиқмади. К. Яшин, Ҳамза

3. Фикр, муҳокаманинг мантиқий якуни; хулоса.

1. Натижа чиқармоқ. Натижага келмоқ.

2. Кўринишдан натижа чиқариб айтганда, бу қизиқ мажлис унинг [Кумуш] учун базм ўрнини эмас, аза жойини тутганди. А. Қодирий, Ўтган кунлар