панжа

1. Қўлнинг кафт ва бармоқлардан иборат қисми.

1. Раис., кенг панжаси билан пиёлани қоплади. Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

2. Акбарали ҳансирар, панжалари пичоқ дастасини шундай қаттиқ қисиб ушлаган эдики, бўғинлари кўкариб, қон талашиб кетган эди. С. Аҳмад, Уфқ

2. сўзлашув тили Бармоқ.

1. У буни беш панжасидай билади.

2. Закот бобидаги барча таомил, қоида ва тартиб каминага беш панжадай аён. Ойбек, Навоий

3. Эшмуроднинг панжалари орасида пуфакчалар пайдо бўлибди. Шуҳрат, Шинелли йиллар

4. Иккита панжаси шартта узилиб тушди-ю, жон ҳолатда бир қўли билан осилиб, томдан тушди. С. Аҳмад, Уфқ

3. Баъзи ҳайвон ва қушлар оёғининг уч қисми; чангал.

1. Айиқнинг панжаси. Бургутнинг панжаси. Ёш қўл — арслон панжаси. Мақол

2. Қиррадор тошларга панжалари билан ёпишиб олган калтакесаклар нурсиз кўзларини бақрайтириб, тилларини чиқариб қўйишарди. Ёшлик

4. кўчма Исканжа. тутқунлик; тобелик.

1. Бу баҳонада у бечорани ҳам золимнинг панжасидан қутқазиб, ўз севганига қўшиб олиб кетурмиз. Ҳамза, Паранжи сирлари

2. Ўнлаб қишлоқни ўз панжасида ушлаб турган Саид Жалолхон эшоннинг панд-насиҳатлари кучлилик қиларди. С. Аҳмад, Ҳукм

панжа сўзи қатнашган жумлалар:

Панжа кўринишидаги шакллари бўлган билагузук тури.