қизиш

1. Қизимоқ феълининг биргалик нисбати.

2. Ҳарорати бир оз кўтарилмоқ; қизимоқ.

1. Алимжоннинг юраги тез-тез уриб, бадани қизишди. К. Раҳим, Шонли авлод

2. Меҳмонларга шўрва билан ароқ тортилди. Йигитлар қизишиб олишгач, келин хонадонига йўл олинди. Ю. Ражабий, Тўйлар ҳақида ўйлар

3. Жуда қизиқиб, астойдил берилмоқ.

1. Даврадагилар қизишиб кетиб, бир-бирларига гап маъқуллашар икки гапириб, бир кулишар эди. Ўзбекистон қўриқлари

2. Кет-монни бир меъёрда чопади киши. Ундан кейин, чарчагунингча чопма, айни қизишган вақтингда дам ол! А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

4. Қизиққонликка берилмоқ; тутақмоқ.

1. Аъзамжон ўжар, сал гапдан қизишиб кетадиганлардан эди. С. Аҳмад, Уфқ

2. Қачон, нима масалада гап кетмасин, Бурҳонов раис билан қизишиб ўтирмайди, ётиғи билан тушунтиради. М. Ҳазратқулов, Журъат

3. — Ўзи нима гап? — чол яна қизишиб кетди. Ойбек, Танланган асарлар