қурғоқ

1. Ёғин-сочин кам бўлган ёки бўладиган; қуруқ.

1. Ўрта Осиёнинг қурғоқ иқлими.

2. Пахтакорларимиз эрта кўкламнинг қурғоқ келганлигига қарамай мурғак ниҳолларни усталик билан парвариш қиляптилар. Газетадан

2. Ўсимлик ўсиши, деҳқончилик учун сув, нам етарли бўлмаган; қурғоқчил.

1. Эҳтимол, шоли буғдой сингари қурғоқ ерга экилиб, ёмғир сувигина унга кифоя бўлгандир. К. Маҳмудов, Қизиқарли пазандалик

3. шева Қуриган, қуруқшаган, қуруқ.

1. Шимол экинсиз, жонсиз ётган қовжироқ ерлари, япроқлари сарғайган қурғоқ дарахтлари билан одамни ҳайратга солади. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

4. сўзлашув тили Ер шарининг қуруқ қисми, қуруқлик.