рашкчи

1. Яхши кўрган кишисини бировдан қизғанувчи, рашк қилувчи киши.

1. Сен мени эркала дунёнинг энг гўзал сўзлари билан, Сен мени қизғангин энг рашкчи аёлнинг кўзлари билан. Ёшлик

2. Ортиқнинг хаёлига ялт этиб рашкчи Собир келди: Хум-пар, жаҳл қилиб, чироқни ёқмай ўтирган бўлса-чи? М. Мансуров, Ёмби

3. Агар хатлардан бирортаси ёзувчи бўлмаган одамнинг рашкчи хотини қўлига тушиб қолса борми, ўша уйда нима бўлишини кўз олдингизга кел-тира оласиз. Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи

2.

1. [Олима] Кийим танлашда, соч турмаклашда дидсиз, аммо тили бийрон, жанжалкаш, ўта рашкчи, қадам ташлашданоқ тажанглиги билиниб турадиган аёл. С. Кароматов, Ҳижрон