сарқит

1. Бировдан қолган таом, қолдиқ овқат.

1. Ўзи тўймаганнинг сарқити қорин оғритади. Мақол

2. Фарзандим бор эди, деб бир марта йўқламади. Битта-ю битта боласи одамларнинг сарқити билан яшаётганлигига номус қилмади. С. Аҳмад, Ойдин кечалар

3. Зокир қўлидаги қадаҳни тақ этказиб столга қўйди. Қадаҳ тарелкага урилиб, чил-чил синди, шиша синиқлари овқат сарқитларига аралашиб кетди, дастурхон ҳўл бўлди. П. Қодиров, Уч илдиз

2. кўчма Ўтмишдан мерос бўлиб кела-ётган, баъзан замона руҳига тўғри келмайдиган одат, расм-русум, тартиб ва шу кабилар

1. Эскилик сарқитлари.

2. Шаҳар фуқароси ҳаётидаги эскилик сарқитларини тугатиш, дилсиёҳлик, асаббузарликни олиб ташлаш — бу осон иш эмас. Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати

3. Ҳаётнинг қанчалар издан чиқиб кетишига сабаб бўладиган сарқит одат — гиёҳвандликка лаънатлар ўқийлик! Газетадан