шақилдоқ

1. айнан Шиқилдоқ. Чақалоқнинг шақилдоғи.

2. эскирган Тунги қоровулнинг кескин силкитганда шақиллаб овоз чиқарадиган, ичи ўйиқ ёғоч асбоби.

1. [Йўлчига] Ҳуштак, шақилдоқ чалган танҳо қоровул кўлкалари унда-мунда учраб қолар эди. Ойбек, Танланган асарлар

2. Ухлаб қолган миршаб ҳам негадир уйғониб кетиб, яна шақилдоғини шақиллата бошлади. Мирмуҳсин, Меъмор

3. кўчма Қаттиқ-қаттиқ овоз билан, шақиллаб гапирадиган.

1. Эртасига улар уруғларидаги Саври шақилдоқ деган хотинни айтиб келиб, кинна солдиришди. Мирмуҳсин, Умид. — Қоч, дейман, аблаҳ, қоч! Нақ бўйнингни узаман, — деб ўшқирди амакиси. — Қоч, яшшамагур, қоч! —

2. деб такрорлади шақилдоқ келинойиси. П. Турсун, Ўқитувчи