shaqildoq

1. aynan Shiqildoq. Chaqaloqning shaqildogʻi.

2. eskirgan Tungi qorovulning keskin silkitganda shaqillab ovoz chiqaradigan, ichi oʻyiq yogʻoch asbobi.

1. [Yoʻlchiga] Hushtak, shaqildoq chalgan tanho qorovul koʻlkalari unda-munda uchrab qolar edi. Oybek, Tanlangan asarlar

2. Uxlab qolgan mirshab ham negadir uygʻonib ketib, yana shaqildogʻini shaqillata boshladi. Mirmuhsin, Meʼmor

3. koʻchma Qattiq-qattiq ovoz bilan, shaqillab gapiradigan.

1. Ertasiga ular urugʻlaridagi Savri shaqildoq degan xotinni aytib kelib, kinna soldirishdi. Mirmuhsin, Umid. — Qoch, deyman, ablah, qoch! Naq boʻyningni uzaman, — deb oʻshqirdi amakisi. — Qoch, yashshamagur, qoch! —

2. deb takrorladi shaqildoq kelinoyisi. P. Tursun, Oʻqituvchi