шилпиқ

1. тиббий Кўз жилди ҳамиша қизариб, ёшланиб турадиган юқумли касаллик; трахома.

1. Кўзи шилпиқ, елкаси чиқиқ бўлса ҳам, кўнгли тоза, топилмайдиган одам. Ойбек, Улуғ йўл

2. Биров букри, биров шол, биров шилпиқ К. Яшин, Ҳамза

2. Шу касаллик туфайли кўздан тўхтов-сиз оқадиган йирингли ёш.

1. Мастон хола енги билан кўзларининг шилпиғини артиб бўлгач, эгачи-сингилга бир-икки қараб олди. Уйғун, Турсуной

2. Унинг [Мирҳосилнинг] кўзларини шилпиқ босган, чўмичнусха катта бурни одатдагидан ҳам қизариб кетган эди. Ҳ. Ғулом, Сенга интиламан

3. сўзлашув тили Шундай касалликка йўлиққан киши ва унинг исмига қўшиб айтилувчи сўз.

1. Шилпиқ чийиллаб гапиради. Ойбек, Болалик

2. Мўмин шилпиқ Қўрғончадаги бир беванинг қизига уйланаётибди. П. Турсун, Ўқитувчи