тафаккур

1. Объектив воқеликнинг тасаввур, тушунча ва муҳокамадаги фаол инъикос жараёни, инсоннинг фикрлаш қобилияти; фикрлаш.

1. Тил тафаккур билан бевосита боғлиқдир.

2. Инсоният юксак хаёлот ва тафаккур кучи билан яратган барча маънавий-бадиий бойликлар орасида оғзаки ижод намуналари алоҳида ажралиб туради. Фан ва турмуш

2. Ўйлаш, фикр юритиш, муҳокама; ўй.

1. Бир соатлик тафаккур бир йиллик тоатдан афзал. Ойбек, Навоий

2. Ки ҳар ишники қилди одамизот, Тафаккур бирла билди одамизот. Алишер Навоий

3. Орага узоқ, вазмин хомушлик тушди. Малика бир нуқтага тикилиб, тафаккурга чўкди. Т. Жалолов, Олтин қафас