тупур

1. Тупукни тил, лаб ёрдамида ташқарига ташламоқ, отмоқ.

1. Осмонга тупурсанг, бетингга тушар. Мақол

2. Руқия унинг олдига келиб, бир туртди, ғазабига чидолмай, чирт этказиб ёнига тупурди К. Яшин, Ҳамза

2. Оғиздаги (оғизда тўпланган) қон, нос ва шу кабиларни ташқарига ташламоқ.

1. Оғзидаги носини тупуриб шимининг почасини шимариб, кетмон билан ўртага тушди. С. Аҳмад, Лаъли Бадахшон

2. Бектемир тупроқ остидан эмаклаб чиқди. Оғзидан лой тупурди. Ойбек, Қуёш қораймас

3. Латофат ҳамон қариқиз ўтини тишлари билан кирсиллатиб узиб, тупуриб ташлар, олис қишлоқ ҳаётини эслатувчи қадрдон бир ис туярди димоғида. Ў. Ҳошимов, Бир томчи шудринг