хуруж

1. Тўсатдан ҳужум қилиш; ҳужум.

1. Танк орқасидан келаётган душман пулемётчилари хуруж қилиб қолди. Назармат, Жўрлар баланд сайрайди

2. Хуруж қилаётган оломон турган жойида қотиб қолди. К. Яшин, Ҳамза

2. кўчма Иссиқ, совуқ, шамол, ёмғир, ўт, сув каби табиат кучларининг ҳамласи; авжига чиқиши, кучайиши.

1. Хуруж қилмоқ.

2. Шамол яна хуруж қилади, дарахтларнинг кўксини тилка-пора қилиб шовуллайди. Ф. Мусажонов, Ҳиммат

3. Ногаҳон хуруж қилган бу ёмғир уни анча шошириб қўйган эди. С. Аҳмад, Ойдин кечалар

3. Касалликнинг кучайиши.

1. Иситма хуруж қилиб, [Башорат холанинг] ҳамма ёғи қақшаб оғриди. А. Мираҳмедов, Кулган чечаклар

4. сўзлашув тили Бирор салбий нарсага берилиб кетиш, ружу қилиш.

1. Ашир, хотини Хўжабековга тегиб кетгандан кейин, ичкиликка хуруж қилди. С. Анорбоев, Оқсой