xuruj

1. Toʻsatdan hujum qilish; hujum.

1. Tank orqasidan kelayotgan dushman pulemyotchilari xuruj qilib qoldi. Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi

2. Xuruj qilayotgan olomon turgan joyida qotib qoldi. K. Yashin, Hamza

2. koʻchma Issiq, sovuq, shamol, yomgʻir, oʻt, suv kabi tabiat kuchlarining hamlasi; avjiga chiqishi, kuchayishi.

1. Xuruj qilmoq.

2. Shamol yana xuruj qiladi, daraxtlarning koʻksini tilka-pora qilib shovullaydi. F. Musajonov, Himmat

3. Nogahon xuruj qilgan bu yomgʻir uni ancha shoshirib qoʻygan edi. S. Ahmad, Oydin kechalar

3. Kasallikning kuchayishi.

1. Isitma xuruj qilib, [Bashorat xolaning] hamma yogʻi qaqshab ogʻridi. A. Mirahmedov, Kulgan chechaklar

4. so‘zlashuv tili Biror salbiy narsaga berilib ketish, ruju qilish.

1. Ashir, xotini Xoʻjabekovga tegib ketgandan keyin, ichkilikka xuruj qildi. S. Anorboyev, Oqsoy