елпи

1. Елпиғич ёки бошқа бирор нарса воситаси билан ўзига ёки ўзгага ел, шабада тегизмоқ.

1. хитойи елпиғич билан ўзини елпиди. А. Қаҳҳор, Асарлар

2. Зайнаб шу ҳолда узоқ фурсат эрини елпиди. А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. Ёрмат қаттиқ уҳ тортди ва чопонининг ёқаси билан кўкрагини елпиди. Ойбек, Танланган асарлар

4. Поезд дим бўлганидан, йўловчилар газета билан ўзларини елпирдилар. С. Аҳмад, Хотин

2. Ҳилпиратмоқ, тебратмоқ.

1. Тоғдан эсган шабада аёлларнинг чакка сочлари ва бошларидаги рўмолларини бетиним елпийди. П. Турсун, Ўқитувчи

3. Шамол воситасида донни чиқинди ва чангдан тозаламоқ, совурмоқ.

1. Мошни елпимоқ.