зийнат

1. Зеб, чирой бериш учун хизмат қилувчи буюм; безак.

1. Зийнат асбоблари.

2. Унсин онасидан ёдгор қолган ва ягона зийнати бўлган юпқагина эски билагузукни айлантириб гапирди. Ойбек, Танланган асарлар

3. Онамдан тегган мерос, Етти пуштимга асос. У на зийнат, на давлат, На сукунат, на роҳат. Г. Жўраева, Иқбол

2. кўчма Ҳусн, кўрк берувчи нарса; кўрк; иззат-ҳурмат.

1. Камтарлик — инсон зийнати. Мақол

2. Дастурхон — одамнинг зийнати, болам. Одам олдига дастурхон ёйиш — ота-бобомиздан қолган расм. П. Турсун, Ўқитувчи

3. Ўрнидан туриб чой бериш одамзоднинг зийнатидир, келинларнинг бор-йўғи келинлиги ҳам шунда-ку! А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. Зийнат (эркаклар ва хотин-қизлар исми).