bitish

1. Oʻzaro bir fikrga, toʻxtamga, qarorga kelmoq; soʻzni bir joyga qoʻymoq; kelishmoq.

1. Quda boʻlish toʻgʻrisida Sodiqa xola Shahri xola bilan allaqachon yeng ichida bitishib qoʻygan edi. M. Osim, Tilsiz guvoh

2. Shundan soʻng bir-birlari bilan bitishdilar, ikki yor bir butun boʻlib ish koʻrishga vaʼdalashdilar. U. Ismoilov, Saylanma

2. Sulhga, murosaga kelmoq, yarashmoq.

1. Tagʻin kim biladi, oʻrtaga nozik odamlar tushsa, u koʻz yosh qilib, tavbasiga tayansa, bitishib ketadimi. Shuhrat, Jannat qidirganlar

3. tilshunoslik Moslashmay, boshqarilmay bogʻlanmoq (soʻz birikmalari haqida).

Bitmoq III feʼlining birgalik nisbati.