esiz

1. undov so‘z Achinish, afsuslanishni bildiradi; attang, afsus.

1. Shunday qilib, yozning butun koʻrkamligi ish bilan oʻtib ketdi. Esiz-esiz. Gʻ. Gʻulom, Tirilgan murda

2. Siz uyda ekansiz, bilsam, daftarimni olib kelar ekanman esizgina A. Qahhor, Adabiyot muallimi

2. modal so‘z Afsus(ki).

1. Alisher! Chindanam shersiz. Buyuk sher. Faqat koʻpdir, esiz, koʻp dushmaningiz. Uygʻun va I. Sulton, Alisher Navoiy.

3. Uvol, hayf.

1. Esiz shuncha mehnat. Qoʻshniga bersam — esiz oshim, uyda tursa — sasir oshim. Maqol

2. E, xotinchalish boʻlmay oʻl, esizgina boʻy-bast! A. Muxtor, Boʻronlarda bordek halovat