farishta

1. Islomda va boshqalar baʼzi dinlarda xudoning amrini bajaruvchi gʻayritabiiy mavjudot; malak (farishtalar son-sanoqsiz boʻlib, har biri maʼlum vazifani bajaradi).

1. Baʼzi rivoyatlarga qaraganda, farishtalar jannatdagi kavsar suvidan qumgʻonlarimizga quyib ketar emish. M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

2. Farishta, maloyiklar — nurdan, siz bilan biz loydan yaratilgan. Malikayi ayyor

2. Koʻchma Yaxshi xulq-atvorga ega boʻlgan va goʻzal (koʻpincha ayollar haqida).

1. Bu xotin toʻgʻrisida mulla Norqoʻzi shunday fikrda: agar farishta ilgari oʻtgan boʻlsa — shuning onasi, endi tugʻilsa — shuning bolasi boʻladi, agar hozir yer yuzida boʻlsa — shu xotinning oʻzi. A. Qahhor, Asarlar

2. Vo ajabo! Bu kim boʻldi? Choʻrimi yoki bir ofatijon farishtami? Hamza, Boy ila xizmatchi

3. koʻchma Fayz, ziynat.

1. Ayolning sarishtasi — roʻzgʻorning farishtasi. Maqol

2. Ha, ota — koʻcha kishisi, ona uy farishtasi boʻlar ekan. L. Tojiyeva, Mehrim sizga, odamlar.

4. koʻchma Pokiza, musaffo; begunoh.

1. Ajoyib odamsan-da, doʻstim, ajoyibsan, farishtasan. Shukrullo, Saylanma

2. Shu kungacha Ravshan oʻzini halolman deb farishta sanab yurdi. Yoshlik

farishta soʻzi qatnashgan jumlalar: