jahannam

1. din. Gunohkorlarning ruhi narigi dunyoda doimiy azobda yashaydigan joy; doʻzax.

1. — Jahannam qaʼriga ketibdi zolim! — deb gap otdi Sodiq temirchi. H. Gʻulom, Mashʼal

2. koʻchma Chidab boʻlmaydigan sharoit, azob, ogʻir muhit.

1. Oktyabrning oxiri edi. Kun issiq boʻlsa ham, lekin yoz oylarining jahannamiga nisbatan bu faslning havosi pokistonliklar uchun juda muloyim, hatto salqindek sezilar edi. Oybek, Nur qidirib

2. Nega ona toʻngʻich qizini jahannamga tashlamoqchi? Ostin-ustun boʻlib ketdimi bu dunyo? I. Rahim, Chin muhabbat

3. Gulnor uch kunni jahannam azobida oʻtkazdi. Oybek, Tanlangan asarlar

3. kom qoʻll. Jarlik, jar; tubsiz yer.

1. Nima qilardi deysiz, hamma gap suvda-da. Mana shu jahannamda oqayotgan suvni baland koʻtarib, choʻllarni obod qilmoqchi boʻlgan, deydilar. Oydin, Shirin keldi

jahannam soʻzi qatnashgan jumlalar: